Kościół Chrystusa Króla w Plymouth

Polska Wspólnota Katolicka

Serdecznie witamy na naszej stronie internetowej,

Chcemy ułatwić wszystkim, którzy tego pragną, spotkań z Bogiem – przede wszystkim w liturgii przeżywanej w języku ojczystym. Już w krótce będzie tu można znaleźć potrzebne informacje o celebracji sakramentów Kościoła, jak i informacje dotyczące życia naszej polskiej społeczności w Plymouth i okolicach.

Zachęcamy wszystkich do włączenia się w życie naszej wspólnoty.

Pozostańmy z Bogiem – Msze Święte i Nabożeństwa udostępniamy także online – link znajduje się w zakładce Msze i Nabożeństwa online

2.01.2021

Wciąż znajdujemy się w strefie 3 zagrożenia epidemiologicznego (Tier 3). Możemy uczestniczyć we Mszy św. przy zachowaniu wszelkich zasad sanitarnych: maseczki, dezynfekcja, dystans. Nie wolno nam gromadzić się przed i po Mszy św. w grupach. Wszystkie Msze św. w naszym kościele będą sprawowane według grafiku umieszczonego w biuletynie. W soboty o godz. 19:30 Msza św. jest transmitowana online na naszym kanale YouTube: Christ the King w Plymouth. Niestety, wciąż zawieszone są spotkania wszelkich grup parafialnych na terenie parafii.

Za każdym razem, gdy wchodzisz do naszego kościoła, przestrzegaj wymagań dotyczących odkażania przy wejściu i wyjściu, zachowania dystansu społecznego, noszenia maski, jeśli możesz (mamy zapas masek, jeśli zapomnisz przynieść własną) prosimy unikać większych skupisk ludzi… do 6 osób może zebrać się w grupie na zewnątrz, proszę również wypełnić formularz „Track and Trace” i przekazać Marszałkowi przy wyjściu.

Dla Twojej wygody przy wejściu znajduje się kod QR „Track and Trace” NHS. Jeśli nie jesteś pewien wymagań, zapytaj o to marszałka dyżurnego przy wejściu. Jeśli przyjdziesz na prywatną modlitwę, pomocne będzie odkażenie miejsca modlitwy przed wyjściem – przy wejściu zapewnione są środki czyszczące i chusteczki. Umieść również datowany / czasowy formularz „Śledzący” w zamkniętym polu (oznaczonym „Darowizny / darowizny do umieszczenia w tym pudełku …) po lewej stronie od pierwszych drzwi wyjściowych.

Wewnątrz świątyni nadal obowiązuje „one-way system”. Prosimy, aby dostosować się zarówno do instrukcji porządkowych – na każdej Mszy będzie nam pomagać dwóch lub trzech woluntariuszy.

Przygotowaliśmy miejsca modlitewne. Ograniczenie to wymuszone zostało koniecznością zachowania tzw. „bezpiecznej odległości”. Miejsca zostały odpowiednio oznaczone. Prosimy o ich zajmowanie zgodnie ze wskazaniami porządkowych i wypełnienie kartki ‘Track and Trace’ – będzie przechowana w bezpiecznym miejscu do 21 dni i wtedy zniszczona. Prosimy o wyrozumiałość i podporządkowanie się zaleceniom dyżurującego.

Przed wejściem do kościoła i przy wyjściu z niego musimy dłonie zdezynfekować, używając do tego żelu (zabezpiecza go parafia) lub korzystać z umywalek.

Nadal nie można dotykać figur, całować obrazów, krzyża, relikwii świętych czy używać poświęconej wody. Ze stolików można zabrać jedynie „Wiadomości Parafialne”.

Gorący apel do rodziców o poświęcenie dziecku większej uwagi i zatroszczenie się, by nie biegało i nie dotykało przedmiotów znajdujących się poza wyznaczonym miejscem.

Przy ołtarzu mogą posługiwać tylko ci, którzy są niezbędni. Celebrans, lektor, zakrystianin lub osoby posługujące powinni nosić rękawiczki jednorazowe.

Osoby przebywające w prezbiterium przez cały czas zachowują dystans społeczny. Homilia będzie krótka, a Modlitwa Wiernych pominięta.

Msze św. będą recytowanie (bez zbiorowej muzyki i śpiewów – tylko kantor śpiewa ), a Komunia Św. udzielana będzie tylko na rękę. Osoby, które nie godzą się na tą formę, proszone są o przyjmowanie Komunii duchowej lub zwrócenie się do kapłana po Mszy Św.

Instrukcja komunijna: po modlitwie „Panie, nie jestem godzien…”, kapłan ukazuje Hostię i zapowiada wiernym obecność Jezusa mówiąc „Ciało Chrystusa”. Wierni odpowiadają „Amen”. Tak samo czyni z Krwią Pańską. Po przyjęciu Komunii celebrans zakańcza Msze św. i po Mszy św. rozdaje Ciało Pańskie w ciszy, bez dialogu między kapłanem a komunikującym.

W miejscu, w którym ma być rozdawana Komunia, należy umieścić barierę fizyczną dla zachowania odpowiedniego dystansu. Komunia musi być udzielana w ciszy i tylko na rękę. Kiedy wierni zbliżają się do kapłana, wyciągają dłonie skierowane ku górze, prawa pod lewą, po czym prawą przenoszą Ciało Pana do ust i udają się do ławek.

Po zakończonej Mszy Św. ławki, klamki i rzeczy używane muszą być zdezynfekowane zanim zajmą je wierni, którzy przyszli na kolejną Eucharystię. Oznacza to, że wejście do świątyni będzie możliwe najwcześniej na 30 min przed Mszą.

W dalszym ciągu w modlitwie nie mogą brać udziału osoby z podwyższoną temperaturą, kaszlem, oznakami stanu zapalnego, itp.

 

9.05.2020 – Komunia Duchowa

Kiedy ci w trudnych i zawiłych okolicznościach potrzeba siły i męstwa do podołania ciężkim zadaniom, przeciw którym buntuje się twe wrodzone lenistwo lub zwykła małoduszność, to szukaj tej siły ducha w komunii duchowej, jak jej szukali święci, idąc na męki i na śmierć męczeńską.

Nie zawsze możesz przystąpić do komunii sakramentalnej, lecz zawsze i w każdej chwili możesz się wzmocnić komunią duchową. Więc wołaj z głębi duszy:

Wierzę o słodki Jezu, że jesteś rzeczywiście obecny pod postaciami
chleba i wina. Kocham Cię z całego serca! Żałuję za grzechy, którymi
Cię obraziłem(am). Przyjdź do serca mojego, o Ty jedyne pragnienie
moje! Rzucam się w Twoje objęcia, oddaję Ci się cały(a), o jedyny
przedmiocie mej miłości. Nie dopuść, abym się kiedy miał(a)
oderwać od Ciebie!

Św. Tomasz mówi: „Komunia duchowa jest to gorące pragnienie przyjęcia Pana Jezusa”. Czcigodną siostrę Agatę od Krzyża, Trzeciego Zakonu św. Dominika,
Pan Jezus sam nauczył przyjmowania komunii duchowej, która polega na łączeniu się z Nim myślą i sercem. Odprawiała to ćwiczenie z tak miłosnym
uczuciem, iż jej się zdawało, że nie swoim, lecz Sercem Jezusa oddycha. Św.Sobór Trydencki pochwala zwyczaj przyjmowania komunii duchownej i wiernych do niej zachęca. Pan Jezus pokazał się raz siostrze Pauli Maresca, założycielce klasztoru Sióstr św. Katarzyny Seneńskiej w Neapolu i pokazał jej
dwa kielichy, jeden złoty, a drugi srebrny, mówiąc: „W złotym kielichu składam Twoje Komunie sakramentalne, a w srebrnym duchowne”. Bł. Joannie od
Krzyża powiedział Pan Jezus, iż przy każdej komunii duchownej daje jej prawie tak wielkie łaski, jak przy komunii sakramentalnej.

Ojciec Paweł Fabriz T.J. mówi, iż komunie duchowe w szczególniejszy sposób usposabiają dusze do ogólnej komunii sakramentalnej. Dlatego to święci tak
często duchowo się komunikowali. „Gdyby mnie mój spowiednik nie nauczył tego sposobu łączenia się z Chrystusem – mówiła bł. Angela od Krzyża – nie miałabym odwagi i siły do życia, bo tam ją głównie czerpię”. To też sto razy przez dobę przyjmowała Pana Jezusa.

 

 

25.04.2020 – REGUŁA ŻYCIA – Droga do Świętości

„Szukałem wyjaśnienia dlaczego świętość nie przestała rozkwitać w zakonach na przestrzeni lat, pomimo kryzysów wewnętrznych i zewnętrznych. Zrozumiałem, że jednym z zasadniczych czynników trwałości i żywotności zakonów była ich reguła. Pytałem samego siebie, czy nie zaproponować reguły chrześcijanom żyjącym w małżeństwie, którzy pragną duchowego wzrostu? Nie chodziło mi o narzucenie im reguły zakonnej, ale o znalezienie im właściwej. Przecież wezwanie do świętości odnosi się także do świeckich. Wybór i wcielanie konkretnej reguły w życie może nam pomóc we wzrastaniu”

ks. Henri Caffarel (Rzym 1959)

Reguła życia jest jednym z siedmiu podstawowych zobowiązań (darów) Domowego Kościoła, pomagających małżonkom wspólnie budować duchowość małżeńską i z miłością zbliżać się do Boga, ludzi i siebie nawzajem.

Reguła życia to pewne, dobrowolnie podjęte formy ascezy, wyrzeczenia albo pracy nad sobą, mające za cel zwalczenie jakiejś wady lub zdobycie jakiejś cnoty, służące postępowi na drodze życia duchowego, to postanowienie i konkretny wysiłek, praca nad tym, co należałoby w naszym życiu poprawić.

Reguła życia ćwiczy naszą wytrwałość, nakazuje nam comiesięczny wgląd do naszej reguły życia. Nie znaczy to jednak, że mamy ją zmieniać każdego miesiąca:
„Wybór reguły życia domaga się najpierw refleksji nad samym sobą, poznania siebie… Do tej osobistej refleksji spróbujmy dopuścić Boga. Najlepiej zróbmy to podczas modlitwy. Wybierając regułę życia spróbujmy otworzyć nasze serce na wolę Ojca. I tak jak mówimy w modlitwie Pańskiej ….Niech się stanie wola Twoja… tak poprzez te słowa pozwólmy Panu Bogu działać w nas. Niech słowa przytoczonej tu modlitwy nie będą pustym, wyuczonym frazesem, ale staną się szczerym i ufnym zaproszeniem Boga do naszego życia.”

Reguła życia ma nadać naszemu rozwojowi wewnętrznemu jakiś ściśle określony kierunek, wytyczyć drogę. Ma ona ułatwić świadomość, że jestem NA JAKIMŚ SZLAKU, abym w jakiejś mierze kontrolował swój postęp wewnętrzny i miał rozeznanie, co już uczyniłem i co przede mną. Chodzi bardziej o sprecyzowanie zobowiązań niż ich mnożenie. Powinna być podjęta na określony czas, dłuższy lub krótszy. Jest to zobowiązanie O CHARAKTERZE OSOBISTYM!!! I KAŻDY BĘDZIE MIAŁ WŁASNĄ! Nie trzeba się nim dzielić.

MAŁŻONKOWIE MOGĄ PRZYJĄĆ WSPÓLNĄ REGUŁĘ ŻYCIA, by np. coś poprawić w rodzinie. Małżeństwo bowiem jest wspólną drogą do Boga!

Wszyscy jesteśmy powołani do świętości, każdy we właściwym sobie stanie (Sobór Watykański II).
Nie ma świętości bez wyrzeczenia się i bez walki duchowej.

„Jeśli chcesz znaleźć źródło,
musisz iść do góry, pod prąd.
Przedzieraj się, szukaj, nie ustępuj…”

~ Jan Paweł II – pierwsza część „Tryptyku rzymskiego” – „Strumień”

Reguła Życia – POBIERZ